Sa loob ng ilang taon noong 1850s, puwedeng kasama sa biyahe mula Cobourg hanggang Peterborough ang pagsakay sa tren sa ibabaw ng Rice Lake. Oo, sa ibabaw ng lawa.
Sa loob ng ilang taon noong 1850s, puwedeng kasama sa biyahe mula Cobourg hanggang Peterborough ang pagsakay sa tren sa ibabaw ng Rice Lake.
Oo, sa ibabaw ng lawa. Kung nakabiyahe na kayo mula Harwood papunta sa hilagang pampang sa isang patag at tahimik na umaga, alam ninyo kung gaano kalawak ang bukas na tubig na iyon. Nagbukas ang riles noong 1854. Pagsapit ng 1861, tinalo na ng yelo ang tulay, at tapos na ang hilagang kalahati ng linya. Nagpatuloy pa ang katimugang kalahati nang halos apatnapung taon pa, na gumagawa ng ganap na ibang trabaho. (Ontario Heritage Trust)
At hindi pa ganap na nawawala ang tulay. May bahagi pa nitong nasa tubig malapit sa Tic Island, kaya ang history post sa blog ng isang boat dealer ay nagtatapos sa babala tungkol sa lower unit ninyo.
Bakit Magtatayo ng Riles sa Ibabaw ng Lawa?
May bagong harbour ang Cobourg at gusto nitong may maipasok dito. Ang koneksyon pahilaga papunta sa Rice Lake at Peterborough ay magdadala sa Lake Ontario ng troso at butil mula sa kabukiran.
Mas matanda ang ideya kaysa sa inaakala ninyo. Ipinapakita ng harbour exhibition ng Cobourg Museum Foundation ang iminungkahing riles sa mapa ng real estate noong 1832. Pagsapit ng 1835, naibigay na ang charter at tapos na ang mga survey, pero mahirap makalikom ng pera, sumiklab ang mga rebelyon sa Upper at Lower Canada, at nag-expire ang charter bago pa nakapaglatag ng riles ang sinuman. Labimpitong taon bago bumalik ang ideya, at sa pagkakataong ito, Peterborough na ang tunguhin. (Cobourg Museum Foundation)
Sinabi ng promoter na si D'Arcy Boulton sa Cobourg Star noong Bisperas ng Pasko, 1851: "sa loob ng wala pang tatlong taon, sasakay na tayo sa rail car sa tugtog ng pito." Tama siya. Na-charter ang linya noong 1852 at nagbukas noong 1854. (museum exhibition; Ontario Heritage Trust)
Mas matigas ang sinabi ng provincial plaque tungkol sa sumunod. Sabi nito, ang riles ay "nagdusa dahil sa labis na optimismo, spekulasyon sa lupa, at maling engineering." Sariling plaque iyon ng gobyerno, nakatayo sa Cobourg marina.
Tatlong Milya ng Troso at Putik
Tinatawag ng Cobourg and District Historical Society ang tulay sa Rice Lake na isa sa pinakamalalaking proyektong engineering sa North America noong panahong iyon. Nakuha ng Harwood ang katimugang dulo bahagyang dahil maisasama ang Tic Island sa tawiran. (CDHS bridge history)
Ang plano, ayon sa society:
- Pile trestle na 3,754 talampakan ang haba mula Harwood hanggang Tic Island
- Sa hilaga ng isla, mga timber crib na puno ng bato na may dalang labimpitong Burr truss span
- Swing bridge sa ibabaw ng pier, may dalawang limampung-talampakang bukasan para makadaan pa rin ang mga bangka
- Karagdagang truss span, saka 6,728-talampakang trestle papunta sa hilagang pampang sa tinatawag ngayong Hiawatha
Rock at gravel causeway ang nakasaad sa orihinal na tender. Minaliit ng mga contractor at ng engineer kung gaano kalalim ang putik sa ilalim ng Rice Lake, at para makatipid, lumipat sila sa mas murang kahoy na trestle. Hatol ng society: "Ang pagbabagong ito sa plano ay humantong sa pagkawasak." (CDHS)
Maniniwala sa bahagi tungkol sa putik ang sinumang nakabunot na ng angkla mula sa Rice Lake.
Nagsimula ang trabaho noong tagsibol ng 1853. Inilarawan ni Catharine Parr Traill ang tanawin sa Harwood nang tag-init na iyon sa Anglo-American Magazine: "Buhay na buhay ang pampang sa dami ng mga manggagawa." Pinukpok ng mga pile-driver ang troso sa ilalim ng lawa, at nagtayo sa pampang ng pansamantalang nayon na may boarding house at dalawang tindahan. Binibilang ng society ang 1,932,000 talampakan ng square timber sa mga estruktura ng tulay lamang. Iyon ay 365 milya ng troso. (CDHS)
Isang Opening Excursion Noong Disyembre
Nagbukas ang tulay sa huling bahagi ng Disyembre 1854 sa pamamagitan ng libreng excursion mula Cobourg hanggang Peterborough, na sumakay ang mga pasahero sa mga bukas na railway car. Mga bukas na car, sa ibabaw ng lawa, sa simula ng taglamig ng Ontario. Sabik na sabik ang kung sino. (CDHS)
Itinala ng museo ang unang takbong iyon sa tulay papunta sa Ashburnham station ng Peterborough sa parehong buwan. Halos nasa iskedyul ang tatlong taon ni Boulton. (museum exhibition)
Anim na Taglamig
Ilang araw pa lang bukas ang tulay nang lumaban ang lawa. Noong Enero 1, 1855, itinulak ng yelo ang mga katimugang truss span papunta sa Tic Island nang napakalakas kaya ang huli ay dumulas nang apat na talampakan papunta sa embankment. Sa timog ng isla, naitulak ang trestle papunta sa pampang nang may sapat na lakas para pumutok ang mga 12 by 18 pulgadang oak stringer at mabaluktot nang doble ang mga iron rail. Habang nag-aayos, natuklasan ng mga crew na may ilang crib na hindi pa pala napuno ng bato. (CDHS)
Naayos ito sa loob ng ilang linggo, at sa susunod na anim na taon, paulit-ulit na nagpalipat-lipat ang Harwood sa pagitan ng gitna ng linya at ng dulo nito. Kumikita pa rin ang riles: sa 1857 lamang, 14 milyong talampakan ng troso at 200,000 bushel ng trigo ang lumabas sa Cobourg. (CDHS; museum exhibition)
Ang ginawa ng yelo. AI reconstruction mula sa pelikula ng HBW na "The Bridge the Ice Took", hindi litrato.
Muntik nang malutas ng huling lessee, si John Henry Dumble, ang problema. Simula 1858, pinuno niya ng bato at gravel ang trestle, at nakaraos ang tulay sa taglamig ng 1858-59 nang walang pinsala mula sa yelo. Noong Nobyembre 1859, pinagtrabaho niya ang 150 lalaki buong taglamig sa pagtatayo ng embankment sa buong haba ng tawiran, anim na talampakan sa itaas ng high-water mark. Pagkatapos, nawala sa kanya ang lease sa karibal na grupo mula sa Port Hope, Lindsay and Beaverton Railway. (CDHS)
Nakadepende sa binabasa ninyo ang sumunod na nangyari. Sabi ng plaque, ginawang hindi ligtas ng yelo ang tulay at winasak ito noong 1860-61. Sabi ng museo, idineklara itong hindi ligtas noong 1861 at hindi na ginamit kailanman. Nagdadagdag ang historical society ng detalyeng hindi binanggit ng plaque: tinanggal ang mga pin at riles mula sa tulay, ayon sa ulat sa utos ng isa sa mga taga-Port Hope, at isang bahagi nito ay tinangay ng yelo at lumutang pasilangan papunta sa timog na pampang. (Ontario Heritage Trust; museum exhibition; CDHS)
Yelo ang opisyal na sinisi. Baka may tumulong dito.
Ang Susunod na Kabanata ng Harwood
Hindi pinatay ng pagkawala ng tawiran ang linya sa timog ng lawa. Muling inorganisa ang riles noong 1866 at ang natitirang riles ay nagdala ng iron ore mula Marmora. Ipinaliliwanag ng Cobourg and Area Museum kung paano: ipinadala ng mga gumagawa ng bakal sa Pittsburgh ang ore pataas sa Rice Lake papunta sa railway dock sa Harwood, kaya nilaktawan nang buo ang sirang tulay. Tumagal ang trapikong iyon hanggang maubos ang mga mina noong 1880s. (Ontario Heritage Trust; Cobourg and Area Museum)
Binili ng Grand Trunk ang linya noong 1893 at isinara ito noong 1898. (Ontario Heritage Trust)
Kaya sa mahigit tatlumpung taon sa huling bahagi ng buhay nito, umasa sa mga bangka sa Rice Lake ang riles na tumawid sa Rice Lake.
Ang Nakikita Namin sa HBW
Heto ang bahaging hindi na kasaysayan. Hindi na muling itinayo ang tulay, at nariyan pa rin ang natira sa lumang railway bed at trestle. Sa ilang bahagi malapit sa Tic Island, ilang pulgada lang ito sa ilalim ng ibabaw. Hindi kami magbibigay ng lalim, dahil walang nakapirming lalim. Nagbabago ang lebel ng tubig mula tagsibol hanggang taglagas at taon-taon.
Dahil dito, tunay itong panganib sa nabigasyon sa Rice Lake ngayon. Kung dumadaan kayo kahit saan malapit sa Tic Island, bagalan, bantayan ang sounder, manatili sa tubig na kilala ninyo, at huwag gumupit ng kanto dahil mukhang bukas ang chart. Ang natirang trestle na ilang pulgada sa ilalim ay ang uri ng bagay na unang matatagpuan ng lower unit bago ng nagmamaneho.
Kung bago kayo sa lawa, magsimula sa aming Rice Lake boating guide at Rice Lake boat launch guide. At kung gusto ninyo ang ganitong lokal na kasaysayan, paano napunta sa timog na pampang ang isang family marina ang sarili naming kabanata nito.
Kung natuklasan na ninyo ito sa mahirap na paraan, magpasa ng request sa hbwservice.ca at titingnan namin ang lower unit.
Mga Pinagkunan
Telepono: 905-342-2153
Address: 5369 Harris Boat Works Rd, Gores Landing, ON
Serbisyo: hbwservice.ca
Mga site: harrisboatworks.ca | mercuryrepower.ca
